Մի քաղաքացու օրագիր

Ժուռնալիստների «Ասպարեզ» ակումբի տեղեկություններով, հոկտեմբերի 29-ին ժամը 15-ին Գյումրու ԳԱԼԱ հեռուստաընկերության («ՉԱՊ» ՍՊԸ) հիմնադրին են ներկայացել երեք հոգի եւ կամեցել սկսել ՍՊԸ-ի ստուգումները:

Այս մարդիկ հոկտեմբերի 23-ին նույնպես այցելել էին Վահան Խաչատրյանին ու պաշտոնապես ծանուցել կայանալիք հարկային ստուգումների մասին, իսկ ավելի վաղ` հոկտեմբերի 20-ին` գյումրեցի իրենց գործընկերների հետ այցելել էին Վ.Խաչատրյանի անձնական սեփականությունը հանդիսացող տարածք եւ, առանց որեւէ իրավական հիմքի, կամեցել ծանոթանալ տարածքի շինություններին, ապա թողել էին տարածքը այն բանից հետո, երբ սեփականատերը իր սեփականությունը հանդիսացող տարածք` հարկային օպերլիազորների «ստուգայցը» փաստագրելու համար հրավիրել էր հեռուստանկարահանող լրագրողական խումբ: (more…)

Ժուռնալիստների «Ասպարեզ» ակումբի տեղեկություններով, այսօր (23 հոկտեմբերի 2007), ժամը 15-ի մոտ, Գյումրու «ԳԱԼԱ» Հեռուստաընկերություն են այցելել ՀՀ կառավարությանն առընթերՀարկային պետական ծառայության 6 ներկայացուցիչնեռր, եւ պաշտոնապես տեղեկացրել «ԳԱԼԱ» ՀԸ հիմնադիր Վահան Խաչատրյանին, որ 3 օրից գալու են «հերթական ստուգման»:

Այցելուների կազմը հետեւյալն է.
ՀՀ Կառավարության առընթեր ՀՊ Ծառայության օպերատիվ հետախուզություն վարչության առաջին բաժնի պետ Գագիկ Օհանյան, Ավագ օպերլիազոր Հովիկ Հավհաննիսյան, գլխավոր օպերլիազոր Հարություն Սուքիասյան, ՀՀ Կառավարության առընթեր ՀՊ Ծառայության Շիրակի մարզային բաժնի գլխավոր օպեր լիազոր Արմեն Հակոբյան, Ավագ օպերլիազոր Վարդգես Ստեփանյան, Գլխավոր օպերլիզար Սամվել Աղաբաբյան:

Հարկային պետական ծառայության ներկայացուցիչները իրենց պահել են քաղաքավարի եւ հարգալից: Սահմանված 3-օրյա ժամկետն ավարտվում է հոկտեմբերի 26-ին ժամը 15:00-ին:

ԺԱԱ Խորհրդի նախագահ Լեւոն Բարսեղյան

ՀԳ.

Տես նաեւ ԳԱԼԱ ՀԸ հիմնադիր սեփականատեր Վահան Խաչատրյանի հայտարարությունը և Հայաստանի` խնդրով մտահոգ 6 հասարակական կազմակերպությունների հայտարարությունը:

Ժամանակը գալիս է և դուք,   որ անցյալում հավատում էիք ազատ խոսքի գաղափարին, ուսանողության տարիներին երազում էիք սարեր շուռ տալ, հանկարծ դառնալով տեղեկատվության մենաշնորհի կրողները սկսում եք երկմտել, տրոհվել և իրականում հայտարարում  մի բան, իսկ անում եք ամբողջովին այլ , այսինքն դառնում եք երկակի ստանդարտներով գործողներ: Բռնապետությունը սկսում է ոչ թե այն ժամանակ, երբ քեզ ստիպում են ապրել այս կամ այն ձևով, անգամ ոչ այն ժամանակ, երբ դու համաձայն ես լռել, այլ այն ժամանակ, երբ դու արդեն ինքդ ես ուզում ապրել այդպես: Օրինակ, լրագրողի կողմից պատրաստված նյութը բազմաթիվ անգամ «կտրատելուցլուցեհետո, հաջորդ անգամ արդեն նա կպատրաստի այնպես, ինչպես ուզում է այն տեսնել խմբագ իրը: Ինձ ծանոթ լրագրողուհի մի անգամ ասած, որ եթե չես ուզում քեզ տեսնել հեռուստացույցով,

Սերժ Սարգսյանին քննադատի` ոչ մի ալիքով քեզ  ցույց չեն տա : Ի՞նչ է , խմբագի՞րը չի թողնի: Ոչ , հիմա արդեն լրագրողը չի նկարահանի :

Մի փոքրիկ պատմություն սեփական փորձից… Մի քանի օր առաջ ինձ զանգահարեց մի լրագրող և հայտարարեց, որ Տեղեկատվության ազատության կենտրոնի ամենամյա մրցանակաբաշխության անկախ ժյուրիի կողմից ընտրվել եմ ՙիր տեղեկատվության իրավունքը լավագույնս օգտագործած քաղաքացի՚ նոմինացիայում : Նա ասաց, որ տալիս են ինձ այս մրցանակը ակտիվ քաղաքացի լինելու համար: Անկեղծ ասած ուրախացա, թեև ինձ համար   անսպասելի էր, որ այդ ակտիվության համար առհասարակ կարելի է մրցանակ տալ: Հաջորդ օրը զանգահարեց Տեղեկատվության ազատության կենտրոնի տնօրեն Շուշան Դոյդոյանը, շնորհավորեց և նաև ասաց, որ մրցանակը ինձ տալու է ՀՀ Օմբուդսմենը: Երբ ես ասացի, որ դա ինձ համար անընդունելի է, Շուշան Դոյդոյանը ասաց, որ ավելի լավ է ես չգամ , քանի որ նա չի ուզում, որ ՍԿԱՆԴԱԼ լինի: Ասացի , որ երեկոյան կպատասխանեմ: Երեկոյան ասացի, որ կգամ , բայց անպայման ելույթ կունենամ և կասեմ, որ քանի դեռ Հայաստանում կան քաղբանտարկյալներ, Օմբուդսմենի ինստիտուտը Հայաստանում չի գործում: Շուշան Դոյդոյանը ասաց, որ դա անհնար է և ես հրաժարվեցի մրցանակից: Նա նաև ասաց, որ ես իմ անձնական (!) խնդիրները լուծելու համար օ գտագործում եմ ԻՐ միջոցառումը որպես ամբիոն: Բացի այդ, ժյուրիի այն անդամը, որն առաջարկել էր իմ թեկնածությունը , այն հետ է վերցնում: Կենտրոնի տնօրենն ասաց նաև, որ ընդհանրապես այս տարվանից հանում է “ քաղաքացու” նոմինացիան (ինչը շատ խորհրդանշական է Հայաստանում տեղեկատվության ազատության համար): ՙՊատկերացրեք , որ մենք ձեզ չենք զանգահարել, և այս խոսակցությունը չի եղել՚, ասաց Շուշան Դոյդոյանը:

Լավ կլիներ,  բայց այս խոսակցությունը ցավոք սրտի եղել է, և ես ականատես եղա, թե ինչպես պաշտոնյային ՙչնեղացնելու՚ և ՙսիրուն՚ միջոցառում անցկացնելու համար լռեցրեցին մեկին, ում մրցանակ է շնորհվել հենց չլռելու համար: Փաստորեն ակնկալվում էր անցկացնել մի միջոցառում, որտեղ այն մարդիկ, ովքեր պայքարում են պաշտոնյաների չարաշահումների և անգործության  դեմ պետք է ուրախացած մրցանակ ստանան հենց այդ պաշտոնյաների ձեռքից: Ավելին, այդ մարդիկ հնարավորություն չպետք է ունենան իրենց կարծիքը արտահայտել Տեղեկատվության ազատության կենտրոնի կողմից Տեղեկատվության ազատության ամենամյա մրցանակաբաշխության ժամանակ: Ծուռ հայելիների թագավորություն:   

Հարգելի լրագրողներ և ոչ միայն, թույլ տվեք ինձ հիշեցնել, որ եթե հայտարարում եք ՀԱՍԱՐԱԿԱԿԱՆ կազմակերպության գոյության մասին, դա այլևս ձեր սեփականությունը չէ, այլ հայտարարման օրվանից ի վեր ուղղված է իր առաքելության իրականացմանը : Ավելին, այդ առաքելության իրականացմանը պետք է բնորոշ լինի ԹԱՓԱՆՑԻԿՈՒԹՅՈՒՆԸ: Երբ հայտարարվում է մի բան, իսկ իրականացման ուղիները ծառայում են դրա հակառակ նպատակներին, այդ հայտարարված գաղափարը այլևս արժեզրկված է: Նմանապես, երբ լրագրողն իր խղճից և էթիկայից բացի սկսում է իր գործի մեջ առաջնորդվել այլ սկզբունքներով և գեղեցիկ բառերի տակ քողարկած ֆարս իրականացնել, քաղաքացին այլևս իր կարծիքը լսելի լինելու ոչ մի հույս չունի: 

Որպես առաջարկ` Հայասատանում տեղեկատվության ազատության մրցանակաբաշխությունից ոչ թե ՙքաղաքացու՚ նոմինացիան հանեք, այլ ՙազատություն՚ բառը ջնջեք:

Լալա Ասլիկյան, ՀՀ քաղաքացի

Հարցերի և ձեր կարծիքի համար` 093 447643, էլ.հասցե` lalakap2000@yahoo.com

Երևան, 28.09.07

P.S. Մրցանակը ի վերջո տրվեց ուսանողներին ` ապագա լրագրողներին: Մի փչացրեք նրանց:

…ու ես իմ երկրում պիտի ապրեմ որտեղ ուզեմ…
պիտի շնչեմ որքան ուզեմ…
պիտի մտածեմ ինչ որ մտքովս անցնի…
պիտի ասեմ ինչ ուզեմ…
պիտի պարեմ որտեղ ուզեմ…

…ՈՐՈՎՀԵՏԵՎ ՍԱ ԻՄ ԵՐԿԻՐՆ Է…

http://www.a1plus.am/am/?page=issue&iid=47850

Օնիկ Քրիքորյանը հաղորդում է փետրվարի 2-ին, Երևանի կամերային երաժշտության տան մոտից սկսված բողոքի երթի մանրամասները, երթ որը իրականացվում էր ի պաշտպանություն Ղարաբաղյան ազատամարտի նախկին հրամանատար, լիբանանահայ Ժիրայր Սեֆիլյանի, որը ձերբակալվել էր անցած դեկտեմբերին՝ պետական հեղաշրջում պլանավորելու մեղադրանքով, ինչի մասին Օնիկը ժամանակին գրել էր Եվրազիանետում։ Ձերբակալության շուրջ ծավալվող իրադարձությունները և մթնոլորտը Օնիկին մտորումների առիթ են տվել՝

Նախ ասեմ, որ ես չեմ ընդունում Սեֆիլյանի դիրքորոշումները Ղարաբաղի բանակցությունների հետ կապված, և առավել ևս դեմ եմ այսօր բողոքի երթին ներկա գտնվող նրա որոշ աջակիցների դիրքորոշումներին [խոսքը Արմեն Ավետիսյանի մասին է]։ Ինչևիցէ, դա չէ խնդիրը։ Ինձ առավել քան անհանգստացնում է այն փաստը, որ Սեֆիլյանի ձերբակալության հետ կապված բազմաթիվ չպատասխանված հարցեր են մնում, նամանավանդ որ առաջադրված մեղադրանքների գծով առայժմ որևէ փաստ հասարակությանը չի ներկայացվել։

Փոխարենը, բոլոր հիմքերը կան անհանգստանալու, որ Սեֆիլյանի և նրա աջակից Վարդան Մալխասյանի ձերբակալման իրական պատճառները քաղաքական են և շաղկապված են մոտալուտ խորհրդարանական ընտրությունների հետ։

Մեր ուրիշ բլոգ-պոստում էլ Օնիկը քննարկում է բողոք-երթի լուսաբանումը լրատվամիջոցների կողմից և վտանգավոր օրինաչափություններ է մատնանշում այս ասպարեզում՝ կարդացողին ենթադրել տալով ԶԼՄ ինքնաքննադատության և խոսքի ազատության սահմանափակումների դրսևորումներ՝ «կառավարության դեմ հեղաշրջում կատարելու փորձի» նմանօրինակ լուսաբանման հարցում։

Երևի բավարար լրատվական արժեք չուներ, չէ՞։ Հա էլի, ինչ եմ ասում՝ տղան ընդամենը մեղադրվում է կառավարության դեմ հեղաշրջում կատարելու փորձի մեջ։ Էնպես չի, որ ասենք՝ կարմիր լույսի տակից էր անցել։ Ինչևէ՝ շատ քիչ տեսախցիկներ կային և գերակշռում էին թերթային ժուռնալիստները։

Բլոգ-պոստերն ամբողջական կարդալու համար առաջարկում եմ այցելել Oneworld Multimedia։

Ժուռնալիստների «Ասպարեզ» Ակումբ 19 | 01 | 2007 | 19::00 | Լուր
Հունվարի 19-ին երեկոյան 17-ին մոտ Ստամբուլի հայկական «Ակոս» թերթի խմբագրությունից ելնելիս երեք դիմահար կրակոցներով սպանվեց պոլսահայ մտավորական լրագրող, հայտնի հասարակական գործիչ, «Ակոս» թերի գլխավոր խմբագիր Հրանտ Դինկը: Նախնական տեղեկությունների համաձայն, կրակողը եղել է 18-19-ամյա մի երիտասարդ, որին հաջողվել է ծլկել անցորդների մեջ: Դեպքի վայրում հայտնաբերվել է հրազենի 4 պարկուճ: Դինիկի սպանությունը նույն երեկոյան դատապարտել են Թուրքիայի վարչապետ Ռ.Թ.Էրդողանը, Մամուլի ազատության հարցերով ԵԱՀԿ ներկայացուցիչ Միկլոշ Հարաշտին, ՀՀ ԱԳ նախարարությունը եւ ուրիշներ:

«53-ամյա քաղաքացի Դինքը մի քանի անգամ կանգնել է դատարանի առջեւ, Թուրքիայում 20-րդ դարասկզբին հայերի զանգվածային սպանությունների մասին իր ելույթների համար: Նրան բազմիցս սպառնացել են ազգայնականները, նրան համարելով դավաճան: Դինքը Թուրքիայի հայտնի հասարակական գործիչներից էրª երկլեզու ՙԱկոս՚ թերթի խմբագիրը լինելով: Իր հարցազրույցներից մեկում Դինքը արցունքախառն աչքերով պատմում էր այն մասին, թե ինչպես են իրեն ատում հայրենակիցները եւ, որ իր համար դժվար է մնալ մի երկրում, որտեղ իրեն այսպիսի անհանդուրժողականությամբ են վերաբերվում:» գրում է Ա1+ կայքը:

Հայ Առաքելական եկեղեցու Պոլսո պատրիարքարանը Դինքի մահվան կապակցությամբ երկշաբաթյա սուգ է հայտարարել: