Ես Արթուր Պապյանն եմ՝ 
Կգա ժամանկ, կզիջես, երբ որ կհասկանաս, որ հին կաղապարները մերժելով նորը հաստատելը հնի կրկնություն ա, ու երբ կհասկանաս, որ կյանքը առաջ ա գնում… Երբ որ ինձ նման ցանկություն կառաջանա մի տեղ կանգ առնել ու ասել վերջ, էլ ոչ մի նորության չեմ գնալու, բայց հետո կկհասկանաս, որ առանց էդ առաջ գնալու ու քո իսկ ստեղծած կաղապարները ինքդ ջարդելու (չսպասելով, որ հետեւիցդ եկող ջահելը ջարդի) չես կարա… Էս մտքերս պատճենի-պահիր (բուն գրաբարով` copy past), պետք են գալու…
Եղիցի մութ
Գլխագանգիս գմբեթի տակ
պատեպատ է զարկվում մի խեղճ,
թշվառ,
տանջված Աստված,
ու զարկվում է գանգատուփիս
բանտ պատերին… Read More »
Գարունը մոտեցավ ավարտին… կրակոցները շարունակվում են…
…չգիտես ինչու և ինչպես գարունը պրծավ…
…ընտրությունները ավարտվեցին, ասում են՝ ազատ, արդար…
…կրակոցները շարունակվում են…
…քիթ սրբելու ժամանակ չունեմ՝ չեմ հասցնում անգամ բլոգները թարմացնել, հուսով եմ մյուս շաբաթ մի քիչ կթեթևանամ…
նույնիսկ այսքան զբաղվածության մեջ չեմ կարող չնկատել, որ.
ԿՐԱԿՈՑՆԵՐԸ ՇԱՐՈՒՆԱԿՎՈՒՄ ԵՆ…
էհ, ջհանդամ չէ… թող կրակեն իրար ու թող սաղ սատկեն, զզվել եմ արդեն…
View more by category: Քաղաքական (2), Հայաստան (2), Հին երգերից (2), Խոսքի ազատություն (1), Ստատուս (1), Ցիտատ (1). .
